Γίνε μέλος στην παρέα μας στο Facebook. Απλά κάνε Like!!

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Ημέρα του παιδιού, 20 Νοεμβρίου και η Google γιορτάζει

Ημέρα του παιδιού σήμερα 20 Νοεμβρίου και η Google γιορτάζει με ένα χαρούμενο και πολύχρωμο Doodle την ημέρα. Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των...


παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες.

Ο κόσμος δεν μας προσφέρθηκε απ' τους γονείς μας, μας τον δάνεισαν τα παιδιά μας λέει μία Αφρικανική παροιμία.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα. Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα απο τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμ. 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92).

Τα άρθρα που περιέχει η Σύμβαση μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις ευρύτερες κατηγορίες:

Δικαιώματα Επιβίωσης

Kαλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης, στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες.

Δικαιώματα Προστασίας
Καλύπτουν θέματα όπως ειδική φροντίδα για προσφυγόπουλα, βασανιστήρια, κακοποίηση στο σωφρονιστικό σύστημα, ανάμειξη σε εμπόλεμες διαμάχες, εργασία ανηλίκων, χρήση ναρκωτικών και σεξουαλική εκμετάλλευση.

Δικαιώματα Ανάπτυξης - Εξέλιξης
Συμπεριλαμβάνουν όλα όσα τα παιδιά χρειάζονται για να μπορέσουν να εκμεταλλευθούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Για παράδειγμα το δικαίωμα της εκπαίδευσης, το παιχνίδι και η αναψυχή, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, η πρόσβαση σε πληροφορίες και η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας.

Δικαιώματα Συμμετοχής
Eπιτρέπουν στα παιδιά να παίζουν ενεργό ρόλο στις κοινωνίες και τα έθνη τους. Αυτά περικλείουν την ελευθερία να εκφράζουν γνώμη, να έχουν λόγο σε ζητήματα που αφορούν στη ζωή τους, να συμμετέχουν σε οργανώσεις και να συναθροίζονται ειρηνικά.
Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.

Και η ημέρα αυτή έρχεται ακριβώς μία ημέρα μετά από τις αποκαλύψεις, μετά από τις αληθινές ιστορίες φρίκης που είδαν το φως της δημοσιότητας, έτσι όπως τα ίδια τα παιδιά τις διηγήθηκαν στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS και το «Χαμόγελο του Παιδιού». Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι φέτος έχουν καταγραφεί σχεδόν 700 τραγικές περιπτώσεις ανηλίκων που έπεσαν θύματα σκληρής σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης από τους ίδιους τους γονείς τους. Και αυτά είναι μόνο τα γνωστά περιστατικά…

Η κακοποίηση παιδιών από την οικογένειά τους είναι γεγονός και μπορεί να συμβαίνει στη διπλανή μας πόρτα. Από την 01/01/2012 έως και τις 31/10/2012 έχουν καταγραφεί από την Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 691 παρόμοιες και ακόμη πιο σκληρές ιστορίες. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα το «Χαμόγελο του Παιδιού» προχώρησε σε επιτόπια παρέμβαση σε 122 περιπτώσεις παιδιών που βρέθηκαν σε άμεσο κίνδυνο, εκ των οποίων τα εξήντα έξι έχρηζαν άμεσης απομάκρυνσης από το οικογενειακό τους περιβάλλον!

Διεθνώς οι ερευνητές εκτιμούν ότι τουλάχιστον ένα στα πέντε κορίτσια και ένα στα δέκα αγόρια θα γίνει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης πριν ακόμη φτάσει την ηλικία των δεκαοκτώ, ενώ μόνο μία στις τρεις υποθέσεις θα δηλωθεί. Μέσω καταγγελιών δεκάδες από αυτά τα περιστατικά καταλήγουν στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, οι οποίες καλούνται να αποφασίσουν για την προστασία του παιδιού-θύματος. Μόλις κριθεί επιβεβλημένη η απομάκρυνσή του από το κακοποιητικό περιβάλλον, το παιδί μεταφέρεται σε κάποιο από τα νοσοκομεία παίδων, ώστε να βεβαιωθεί η κατάσταση της υγείας του.

Λόγω έλλειψης χώρων φιλοξενίας πολλά από αυτά τα παιδιά παραμένουν «εγκαταλειμμένα» στα νοσοκομεία παίδων για εβδομάδες, μήνες, ακόμη και χρόνια. Από τη στιγμή που το παιδί εισέρχεται στο «κοινωνικό σύστημα» ξεκινά μια μεγάλη και δύσκολη πορεία. Η μία υπηρεσία διαδέχεται την άλλη και το παιδί παραμένει στο νοσοκομείο. Η επόμενη ημέρα λοιπόν προδιαγράφει ενός άλλου τύπου κακοποίηση, με θύτη αυτή τη φορά την κοινωνία και το σύστημα πρόνοιας, και θύμα το ήδη κακοποιημένο παιδί. Οι εισαγγελείς αποφαίνονται για την προστασία του, οι κρατικοί φορείς, οι κοινωνικές υπηρεσίες και η πρόνοια αναλαμβάνουν την ευθύνη να βρεθεί μια λύση και το παιδί περιμένει. Μέχρι να βρεθεί «σπίτι» του είναι το δωμάτιο ενός νοσοκομείου!