Γίνε μέλος στην παρέα μας στο Facebook. Απλά κάνε Like!!

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Η τηλεθέαση της αγανάκτησης...

Αιφνιδιασμένο το τηλεοπτικό τελετουργικό από τα γεγονότα στη Θεσσαλονίκη, αποτύπωσε σύγχυση και αδυναμίες στη διαχείριση των εικόνων. Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου οι ομάδες των καθημερινών εκπομπών βρίσκονται στις θέσεις τους έτοιμες για απευθείας συνδέσεις με τις....




παρελάσεις, σαν εμβόλιμη εορταστική πινελιά στο καθιερωμένο τελετουργικό τους. Νωρίς το πρωί, έχει ήδη κάνει μια ξενάγηση στο ντεκόρ της παρέλασης η εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, δείχνοντας και μια εξέδρα στημένη απέναντι από εκείνη των επισήμων στο Σύνταγμα, η οποία πληροφορεί ο ρεπόρτερ ότι είναι η εξέδρα των «Αγανακτισμένων». Το γεγονός σχολιάζεται με διάθεση ιλαρή από την ομήγυρη για τη σκηνοθεσία των δυο αντιπαρατιθέμενων εξεδρών, που θα προσφέρει ενδιαφέρον αργότερα στην εξέλιξη της παρέλασης με την πιθανότητα να εκτιναχθούν γιαούρτια και λοιπά βοηθήματα της λαϊκής διαμαρτυρίας.

Λίγο αργότερα, το πρωινάδικο του Mega κάνει μια εισαγωγική απευθείας σύνδεση με το Σύνταγμα για να δώσει το κλίμα λίγα λεπτά πριν από την έναρξη της παρέλασης, όπου ο ρεπόρτερ πληροφορεί ότι η Αστυνομία έχει απαγορεύσει στο πλήθος των θεατών να συγκεντρωθεί ακριβώς απέναντι από την εξέδρα των επισήμων. Εξανίσταται πρώτη η Φαίη Σκορδά, που εκφράζει την άποψη ότι ο λαός πρέπει να είναι ελεύθερος να παρακολουθεί απ' όπου επιθυμεί την παρέλαση και όχι για να προφυλάξουν τους πολιτικούς από πιθανά γιαουρτώματα - με τα οποία δήλωσε αντίθετη - να τον εμποδίζουν. Συμφωνεί και επαυξάνει ο σύζυγος, κύριος Γιώργος Λιάγκας.

Γίνεται κατόπιν σύνδεση με τη Θεσσαλονίκη. Η αναταραχή έχει ξεκινήσει και στο στούντιο του Mega τα σχόλια αλλάζουν ρότα, με το ζεύγος των παρουσιαστών να αναρωτιέται πού είναι η Αστυνομία και γιατί δεν προέβλεψε την εξέλιξη για να την εμποδίσει. Η ίδια Αστυνομία, εννοούσαν, που δέχθηκε τα βέλη της κριτικής τής κ. Σκορδά επειδή δεν είχε επιτρέψει, στο Σύνταγμα, στον λαό να εκφραστεί ελευθέρως; Μια άλλη Αστυνομία; Μικρό δείγμα της διαρκούς συγχύσεως των παρουσιαστών, που προσπαθούν να μαντέψουν το λαϊκό αίσθημα για να το εκφράσουν μη χάσουν ρούμπους τηλεθέασης.
Πάντως αυτό που επακολούθησε με τη ματαίωση της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη ήταν μια ακριβής αποτύπωση των αλλεπάλληλων συγχύσεων ενός πολύ τηλεοπτικού τόπου, που έχει εθιστεί στην καφενειακή προσέγγιση της πραγματικότητας από το αναλόγως διαμορφωμένο τηλεοπτικό τελετουργικό.

Ως εκ τούτου τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης εξελίχθηκαν σε ένα κορυφαίο μιντιακό γεγονός, με τους όρους του θεάματος να κυριαρχούν και να ορίζουν την ερμηνεία του. Το θέαμα της παρέλασης από τη μια, της οποίας το τελετουργικό αποτυπώνει την εικόνα του συντεταγμένου κράτους και των θεσμών του, οπότε η επιτυχία της ανατροπής ακριβώς αυτού του στοιχείου αποκτούσε κορυφαίο συμβολικό μήνυμα. Και το θέαμα της τηλεόρασης από την άλλη, της οποίας η δισδιάστατη, πλην άκρως εντυπωσιακή, εικόνα καταλύει την ψυχραιμία, περιορίζοντας την αντίληψη σε «όσα δείχνει η τηλεόραση». Εξ ου και εκ των πρώτων εντυπωσιασμένων ήταν η Φαίη Σκορδά, η οποία έσπευσε να εκδηλώσει την αντίρρησή της στο ρεπορτάζ περί μειοψηφιών που επιβλήθηκαν, καθώς είχε δική της άποψη βλέποντας στο μόνιτορ τα πλάνα - της ήταν αρκετά: «Ποιες μειοψηφίες, εδώ είναι κόσμος πολύς». Και αυτό σωστό. Η τηλεόραση σέβεται δυο πράγματα, την εικόνα, ό,τι κι αν δείχνει, και τα νούμερα. Ολα τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Το Mega διακόπτει το πρωινάδικο και αναλαμβάνει έκτακτο δελτίο ειδήσεων, αντικαθιστώντας εγκαίρως τον αχταρμά του πρωινάδικου με την αυστηρότητα του συντακτικού της ενημέρωσης. Είναι προφανές ότι η ομήγυρη που σχολίαζε ώς χθες και ανέλυε τις δηλώσεις Αρναούτογλου για τον νέο του έρωτα, δεν ήταν δυνατόν να αναλάβει να σχολιάζει και τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Οχι ότι το καφενειακό κλίμα της εγχώριας τηλεόρασης δεν επικράτησε τελικώς με παντός είδους καημούς και αδικαίωτα ζωής να εκφράζονται δίπλα σε πολιτικές απόψεις.

Δεν λείπουν απόπειρες ψύχραιμης ερμηνείας της λαϊκής οργής, η οποία προσέδωσε ιδεολογική χροιά στην κατάλυση on camera των συμβόλων της δημοκρατίας, που υπενθυμίζουν ότι κρίσεις στον τόπο ανά 40ετία είχαν κατάληξη μια τραγωδία (Στέλιος Ράμφος, «Mega Σαββατοκύριακο»), από εκείνες που δεν επιτρέπουν δρόμους και πλατείες ανοιχτές στον κόσμο, αλλά μόνο τις φυλακές.
Tης Πόπης Διαμαντάκου
TANEA