Η Μέρκελ, η Ελλάδα, η κάλπη κι ο Καντάφι.
προκηρύσσουν εκλογές όλα μαζί. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αντιπροσωπεύει τα κρατίδια και τα μέλη του αποτελούνται από τους 16 πρωθυπουργούς των κρατιδίων και τουλάχιστον έναν υπουργό από κάθε κρατίδιο, ανάλογα με τον πληθυσμό του. Οι νόμοι καταρχήν ψηφίζονται από την Ομοσπονδιακή Βουλή, όμως υπάρχουν νόμοι που χρειάζονται και την έγκριση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Η Άνγκελα Μέρκελ κέρδισε για δεύτερη χρονιά τις εθνικές εκλογές το 2009. Το κόμμα της Μέρκελ, οι Χριστιανοδημοκράτες, είναι στην εξουσία της Ομοσπονδιακής Βουλής σε συνασπισμό με τους Ελεύθερους Δημοκράτες.
Από το Μάιο όμως, έχει χάσει την πλειοψηφία στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Επειδή οι κυβερνήσεις συνασπισμού είναι πολύ συνηθισμένες και στη Βουλή και στα κρατίδια, η Μέρκελ έχει μέχρι στιγμής καταφέρει μέσα από διάφορους συσχετισμούς στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο να περνάει τα νομοσχέδιά της. Όμως, οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν άνοδο των Σοσιαλδημοκρατών και ιδιαίτερα αυξημένα ποσοστά των Οικολόγων. Αντίθετα, η μέχρι τώρα πορεία του κόμματός της κρίνεται απογοητευτική. Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι αν χάσει και την κρίσιμη μάχη στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης στις 27/03, θα είναι υποχρεωμένη να συγκυβερνά με την αντιπολίτευση. Αυτό μπορεί να σημάνει ακόμα και την κήρυξη πρόωρων εθνικών εκλογών.
Αυτός είναι ο λόγος που η Μέρκελ αμφιταλαντεύεται πριν καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, άργησε να εγκρίνει το δάνειο του Μνημονίου για να προωθήσει ένα σκληρό και αδιαπραγμάτευτο προφίλ. Για την ακρίβεια, περίμενε να περάσουν οι τοπικές εκλογές στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας πριν συναινέσει σε οτιδήποτε. Τις εκλογές αυτές το κόμμα της, οι Χριστιανοδημοκράτες τις έχασαν και μαζί τους έχασε η κυβέρνηση Μέρκελ την άνετη πλειοψηφία που είχε στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Μετά το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία κι ενώ πρόσφατα είχε αποφασίσει την παράταση της λειτουργίας κάποιων παλιών πυρηνικών εργοστασίων για 12 χρόνια, εξαιτίας των ισχυρών αντιδράσεων των Γερμανών ψηφοφόρων και του διπλασιασμού του ποσοστού του κόμματος των Οικολόγων σε δημοσκοπήσεις, αποφάσισε να τα κλείσει προκειμένου να γίνει έλεγχος και συντήρηση. Τα πισωγυρίσματα συνεχίστηκαν όταν πριν από 1 μήνα δήλωνε σε υψηλούς τόνους ότι πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις στη Λιβύη, ενώ τώρα δηλώνει ότι είναι έκπληκτη με τις γαλλικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και πλέον μαζί με την Τουρκία αντιτίθεται στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Η αιτία είναι η αντίθεση του γερμανικού λαού σε κάθε ανάμειξη. Έτσι, αναγκάστηκε να συμπορευτεί με την άποψη όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Τελικά, προκύπτει ότι όλοι οι πολιτικοί υπολογίζουν το πολιτικό κόστος. Πάντως, είναι γεγονός ότι το δάνειο που ενέκρινε προς την Ελλάδα θα της στοιχίσει ακριβά, αφού έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση στον Γερμανό ψηφοφόρο, ειδικά από την αντιπολίτευση, ότι ο «πειθαρχημένος» Βορράς θα πληρώσει τα σπασμένα του «τεμπέλη» Νότου. Με άλλα λόγια, αν στο άμεσο μέλλον προκύψει αλλαγή εξουσίας στη Γερμανία, η Ελλάδα δεν πρέπει να περιμένει ευνοϊκότερη αντιμετώπιση. Για τους ίδιους λόγους, ας είμαστε προετοιμασμένοι για τις 25/03 οπότε και θα αποσαφηνιστούν οι όροι του περιβόητου Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας που προωθούν σθεναρά η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, το οποίο σε πολύ γενικές γραμμές θα περιλαμβάνει περιοριστικά μέτρα και λιτότητα σε μισθούς, συντάξεις, απασχόληση και αγορά εργασίας και ουσιαστικά θα μεταβιβάσει το δικαίωμα λήψης σχετικών αποφάσεων από τις κυβερνήσεις των κρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
